Rehin
Bir alacağın güvencesi olarak mal veya hak üzerinde kurulan, borç ödenmezse malın paraya çevrilip bedelinden alacağın öncelikle karşılanmasını sağlayan ayni haktır. Taşınır rehni kural olarak malın zilyetliğinin alacaklıya devriyle kurulur (TMK m.939). Taşınmaz rehni ise yalnızca ipotek, ipotekli borç senedi veya irat senedi şeklinde kurulabilir (TMK m.850) ve tapu kütüğüne tescille doğar (TMK m.856).
Örnek: Altınlarını kuyumcuya teslim edip karşılığında borç alan kişi borcunu ödemezse alacaklı rehinli altınları icra yoluyla paraya çevirterek alacağını tahsil eder.
İlgili terimler: İpotek, Haciz, Kefalet, İcra Takibi
Kaynak: www.mevzuat.gov.tr